ชั้นเรียนที่ฉันเป็นโค้ช

           สามวันที่ผ่านมา  คือระหว่างวันที่ 27-29 สิงหาคม 2560 ฉันได้มีโอกาสไปอบรมเพิ่มเติมความรู้ในเรื่องการจัดการเรียนรู้ให้แก่นักเรียนโดยทำให้เด็กๆ ได้มีโอกาสคิดเป็น และสามารถดึงเอาความสามารถแท้มีอยู่ของเด็กๆ ทุกคนให้ออกมาจากการที่พวกเขาได้คิด ได้ทำ อย่างอิสระ โดยคณะวิทยากรผู้มีประสบการณ์ตรง ที่พวกท่านได้ลงมือทำจนประสบผลสำเร็จมาแล้ว จากโรงเรียน อบจ.เชียงราย  ฉันได้รับการติดอาวุธเครื่องมือการคิดมาถึง 10 แบบ  ซึ่งนักคิดที่คิดวิธีการเหล่านี้ขึ้นมาก่อนก็ล้วนแล้วแต่เป็นพวกฝรั่งมังค่าทั้งสิ้น ทฤษฎีและวิธีการใช้การคิดเหล่านี้ก็มีมานานแล้ว  แต่สิ่งที่ฉันได้มาเพิ่มจากวิทยากรชุดนี้ที่คิดว่าเป็นสิ่งที่น่าลองนำมาใช้ก็คือวิธีการออกแบบการสอนอย่างไรที่จะจัดการกับเด็กๆ ที่มีหลากหลายบุคลิกลักษณะ  หลายความต้องการ และความสามารถทางการเรียนรู้ก็แตกต่างกันออกไป  ตรงนี้ต่างหากที่ฉันอยากรู้  คณะวิทยากรบอกว่าต้องให้ความรักก่อนความรู้ สร้างคนดีก่อนคนเก่ง สร้างข้อตกลงในชั้นเรียนสำหรับนักเรียนทุกคนในชั้นเรียน  เช่นยกมือเพื่อแสดงการตอบหรือการถาม ถ้าครูไม่อนุญาตโดยผายมือไปที่คนนี้นๆ ก็จะยังใช้โอกาสในการพูด ถามในสิ่งที่ตนต้องการยังไม่ได้  คำชมเชยต้องออกจากปากของครูอยู่เป็นระยะๆ ตลอดเวลาในการสอน  มุ่งผลสำเร็จที่พฤติกรรมการเรียนรู้ ไม่ใช่ตัวเลขจากการประเมิน  ดังนั้นจึงได้ประเมินเชิงประจักษ์ได้อยู่ตลอดเวลาที่สอน

           วันนี้ฉันได้นำแนวคิดที่ได้รับจากการอบรมมาทดลองใช้กับนักเรียนชั้น ป.3 ที่ปกติแล้วแสนจะวุ่นวายและน่าปวดหัวไปถ้วนทั่วทุกตัวคน จำนวน 14 คน.... ฉันเริ่มด้วยขั้นตอนตามที่เรียนรู้มา มีสื่อการเรียนครบ... การสอนดำเนินไปตามวิธีการของมันไปเรื่อยๆ วันนี้ฉันมีแต่คำชมให้กับเด็กน้อยผู้ไร้เดียงสาทั้งหลาย  ตอบผิดก็ชม แต่ก็บอกว่าผิดไปนิดหน่อยนะ ประเมินตามสภาพจริงแล้ว เด็กได้คิดตามจุดประสงค์ที่ฉันตั้งไว้  เด็กทำงานได้ส่วนหนึ่งตามศักยภาพ การสอนเนื้อหาของฉันใช้ได้..แต่ ยังหลงเหลือเด็กที่ไม่เอาอะไรอีกสามสี่คน ที่ยิ่งได้ใจกับวิธีการแบบนี้  ยิ่งวันนี้ครูเป็นนางฟ้า (ตัวจริง) ก็สบายมาก ฉันจะนั่งเล่นการ์ด ฉันไม่เขียน ฉันจะเดินไปทั่วห้อง...อาจจะเป็นเพราะครั้งแรก  อาจจะเป็นเพราะโรงเรียนของฉันมีเด็กรวมรส ไม่ได้แยกห้องแบบโรงเรียนท่านคณะวิทยากร..อาจจะเป็นเพราะต่างๆ นาๆ คันใจ แต่จะลองสักตั้ง เพราะไม่อยากเห็นเด็กที่ไม่ได้เรียน และเรียนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว...เยอะเหลือเกิน ประเทศไทย

แม่…รักแท้ที่ยิ่งใหญ่

                 วันที่  ๑๒  สิงหาคมในทุกๆ ปีเป็นวันแม่แห่งชาติ  เป็นวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9   เป็นวันหนึ่งที่ทำให้คนไทยทุกคนได้ระลึกถึงพระคุณของแม่ 

                แม่ของชาติ และแม่ของเรา  ผู้ที่มีแต่ความงดงามต่อคนเป็นลูกเสมอไม่เสื่อมคลาย  แม่คือผู้ที่ทำให้เราปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวงด้วยความรักของแม่  แม่คือผู้ที่คอยดูแลสั่งสอนเราให้เป็นคนดี  ให้เป็นที่รักของทุกคนรอบตัวอย่างไม่มีวันเหน็ดเหนื่อย   แม่ทุกคนในโลกนี้ได้ให้กำเนิดแก่ลูก   และให้ความรักแก่ลูกมาตลอด  เป็นผู้ให้ทุกอย่างตั้งแต่ลูกยังเล็กจนถึงวันที่ลูกเติบโตแม่ก็ยังให้อยู่เสมอ  ท่านคอยดูแลฟูมฟักให้ลูกแข็งแรง จนสามารถช่วยเหลือและดูแลตนเองได้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่ก็ยังอยากทำให้ลูก ลูกทุกคนคือลูกน้อยที่แม่รักตลอดชีวิตของแม่  แม่คือบ่อเกิดแห่งความรักของโลกนี้  เป็นความรักที่บริสุทธิ์  เป็นความรักที่เสียสละ ให้แต่สิ่งดีแก่ลูกที่รัก  แม่คือนางฟ้าวิเศษที่แสนจะงดงาม ประจำตัวของลูกๆ ทุกคน  แม่เป็นทุกสิ่ง ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใดในโลกนี้  ดังนั้นลูกๆ ควรมาทบทวนกันว่า ลูกรักแม่เท่าครึ่งหนึ่งที่แม่รักลูกแล้วหรือยัง  มีครั้งใดไหมที่ทำให้แม่เสียใจ  ถ้ามีสักเพียงครั้งหนึ่งนั่นก็คงจะเป็นบาปอย่างมหันต์แล้ว

                ในวันนี้เป็นวันแม่แห่งชาติ จึงควรถือโอกาสนี้บอกรักแม่ ดูแลเอาใจใส่แม่ของเรา ไม่ทำให้ท่านเสียใจและร้องไห้  ดอกมะลิสัญลักษณ์ประจำวันแม่ที่หอมละมุน ขาวบริสุทธ์เพียงดอกเดียว ไม่อาจจะทดแทนพระคุณของแม่ได้หมด  ดังนั้น การเป็นลูกที่ดี ทำในสิ่งที่ดี เป็นคนดีของสังคม คงจะเป็นการทดแทนพระคุณล้ำค่าของแม่ได้บ้าง การรักแม่ไม่ใช่รักแค่วันเดียว ต้องรักและมีความกตัญญูกตเวทีต่อท่านตลอดไป ตอบแทนพระคุณแก่ท่าน  และทำความดีเพื่อแม่กันค่ะเรารักแม่   แม่คือรักแท้ที่ยิ่งใหญ่ของโลกนี้

                                                                                        ราวัลย์  ชูชาติวรรณกุล

                                                                                          ๑๒ สิงหาคม ๒๕๖๐

“ภาษาไทย ภาษาทองของชาติ”

          วันที่ ๒๙ กรกฎาคม ของทุกๆ ปี เป็นวันภาษาไทยแห่งชาติ  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9  ทรงมีพระราชดำรัสไว้ว่า “ภาษาไทยเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งของชาติ ภาษาทั้งหลาย เป็นเครื่องมือของมนุษย์ชนิดหนึ่ง คือเป็นทางสำหรับแสดงความคิดความเห็นอย่างหนึ่ง เป็นสิ่งสวยงามอย่างหนึ่ง เช่นในทางวรรณคดี เป็นต้น  ฉะนั้นจึงจำเป็นต้องรักษาให้ดี  ประเทศไทยนั้นมีภาษาของเราเองซึ่งต้องหวงแหน” 

          ศาสตราจารย์ ฐะปะนีย์  นาครทรรพ  นักวิชาการด้านภาษาไทยชั้นยอด ของประเทศไทยผู้ล่วงลับไปแล้ว  ได้กล่าวถึงคุณค่าของภาษาไทยที่มีต่อคนไทยและชาติไทย ไว้ 8 ประการ คือ ใช้เป็นสื่อกลาง เสริมสร้างวัฒนธรรม    สำแดงเอกลักษณ์ พิทักษ์เอกราช ประสาทวิทยา พัฒนาความคิด กอบกิจการงาน  และ ประสานสามัคคี….

          ถอดใจความถึงคุณค่าของภาษาไทยได้ว่า ภาษาไทยใช้เป็นสื่อในการพูดการเขียน  ทำให้ได้สร้างวัฒนธรรมที่ดีงาม คงความเป็นเอกลักษณ์ของชาติไทย  มีความเป็นเอกราชในส่วนตน  ภาษา

ทำให้เกิดความรู้ พัฒนาการคิด ใช้เป็นภาษาติดต่อราชการ และทำให้เกิดความสามัคคีรักชาติ เพราะเราใช้ภาษาเดียวกัน

          ภาษาไทยเป็นภาษาที่สวยงาม ไพเราะ น่าฟัง เพราะมีเสียงวรรณยุกต์สูง-ต่ำคล้ายกับเสียงดนตรี  เมื่อนำมาเรียงร้อยเป็นบทประพันธ์ต่าง ๆ ก็แสนจะไพเราะ ดังเช่นที่ ท่านศาสตราจารย์ฐะปะนีย์  นาครทรรพ  ได้เคยกล่าวไว้ว่าการที่ภาษาไทยอยู่คงทนมาจนถึงทุกวันนี้ เนื่องจากคุณลักษณะที่ดีของภาษาไทย มี 8 ประการคือ ใช้อักษรแทนเสียง สำเนียงดุจดนตรี มีระดับของภาษา พัฒนาตามกาลสมัย ใช้วิธีเรียงคำ สำนวนไทยหลากหลาย   เขียนจากซ้ายไปขวา และ รสภาษาสุนทร

          “ภาษาไทย” เป็นสิ่งที่แสดงถึงความเป็นไทย แสดงถึงเอกลักษณ์ของตน ให้แตกต่างไปจากชาติอื่น เราควรภูมิใจที่เรามีภาษาเป็นของตัวเอง ควรตระหนักว่าภาษาไทยเป็นภาษาที่สำคัญที่สุด ถึงแม้ว่าภาษาที่สอง จะมีความสำคัญต่อการประกอบอาชีพสำหรับประเทศไทยยุค 4.0 ในปัจจุบันและอนาคต แต่ตราบใดที่เรายังอยู่บนพื้นแผ่นดินไทย เป็นคนไทย เราจึงควรจะอนุรักษ์และสืบทอดความงดงามของภาษาไทย โดยการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง อ่านให้ถูก เขียนให้คล่อง พูดให้เป็น เพื่อภาษาไทยของเราจะคงอยู่เป็นสมบัติของชาติและลูกหลานรุ่นหลังต่อไป

                      ภาษาไทย ภูมิปัญญา ภาษาชาติ        
              ศิลปศาสตร์ สื่อสาร พูดอ่านเขียน
           เป็นแก่นแท้ หัวใจ ของการเรียน                   
           ควรพากเพียร รู้จัก อักขรวิธี
                 ยี่สิบเก้า กรกฎา ร่วมสร้างสรรค์                   
           ร่วมใจกัน  สื่อสาร  ถูกวิถี
           อักษรศิลป์ วจีร้อย บทกวี                           
           สมศักดิ์ศรี ภาษาทอง ของคนไทย     

                         ราวัลย์  ชูชาติวรรณกุล 

                         4 กรกฎาคม 2560 

วันภาษาไทย 29 กรกฎาคม 2560

      ภาษาไทยภูมิปัญญาภาษาชาติ

ศิลปศาสตร์สื่อสารพูดอ่านเขียน

เป็นแก่นแท้หัวใจของการเรียน                      

ควรพากเพียรรู้จักอักขรวิธี

ยี่สิบเก้ากรกฎาร่วมสร้างสรรค์                       

ร่วมใจกันสื่อสารถูกวิถี

อักษรศิลป์วจีร้อยบทกวี                                 

สมศักดิ์ศรีภาษาทองของคนไทย

                                                               ภาพจาก  Bangkok Voice

สกุณีนกน้อย

ปีกกว้างกางขยับรับลมโต้          มุ่งมั่นโผพุ่งผ่านทะยานเหิน

เส้นขอบฟ้าอยู่ที่ใดไปเผชิญ                   ไม่มากเกินกว่าแรงแห่งตั้งใจ

แต่น้องพี่สกุณีต้องมีขน                         นภดลเวิ้งว้างสักเพียงไหน

ก็ร่อนรับจับจุดหมายได้ปลอดภัย          เปรียบคนไซร้ไหวพริบดีมีปัญญา

เมื่อมีแรงประกายฉายระยับ                   จงประดับปีกหางสู้ปัญหา

เติมความรู้สู่หนทางกาลเวลา                เพื่อไขว่คว้าถึงซึ่งฝันอันวิไล

พร้อมเพียบด้วยคุณธรรมประจำจิต       สู่มวลมิตรรอบกายใจผ่องใส

ให้เปี่ยมสุขทั้งตนคนใกล้ไกล               ก่อนหลับใหลคล้อยลับดับตามกาล

  ราวัลย์  ชูชาติวรรณกุล

8 เมษายน 2560

สดุดีอาจารย์ใหญ่

สดุดีและไว้อาลัยอาจารย์ใหญ่

สองหัตถาประนมก้มศีรษะ                คารวะอาจารย์ใหญ่ให้ศึกษา

ท่าน"บุญสร้าง เงินยวง"มอบกายา                 เต็มศรัทธากล่าวขานทานบารมี

อุทิศร่างล้ำค่าสง่ายิ่ง                                       เป็นสื่อจริงได้เรียนรู้ในวิถี

เหล่าลูกศิษย์ขอกราบสดุดี                             พระคุณนี้สถิตนานการแพทย์ไทย

สละร่างสร้างโลกแห่งความรู้                        เป็นคุณครูต่อชีวิตอสงไขย

ให้ศิษย์เกิดปัญญาสมดังใจ                            นำไปใช้ช่วยเหลือเกื้อประชา

ขอส่งท่านบุญสร้างผู้ประเสริฐ                      วิไลเลิศสูงส่งสู่เวหา

นำวิญญาณงดงามตามเวลา                            สู่ฟากฟ้าสรวงสวรรค์อันเรืองรอง

ได้อยู่ที่ทิพย์วิมานชั้นฟากฟ้า                         สุขอุราทุกภพชาติตอบสนอง

บุญกุศลยิ่งใหญ่ที่ท่านครอง                           จงได้ส่องแทนคุณท่านพันทวี

ราวัลย์  ชูชาติวรรณกุล

ประพันธ์ในนามของนักศึกษาแพทย์ Ra 51  ชั้นปีที่ 2 โต๊ะ 25

14 กุมภาพันธ์ 2560

ดอกไม้

                                                     ดอกจำปี

     ดอกจำปีหอมฟุ้งจรุงกลิ่น             ภมรบินเวียนใกล้ใคร่หอมหวน

กลีบงดงามเด่นตาสีขาวนวล               ช่างเชิญชวนเชยชิดพินิจมอง

เปรียบอิตถีสตรีเพศผู้แสนสวย            สง่าด้วยความดีไม่มีหมอง

ใครอยู่ใกล้สบายจิตคิดหมายปอง         แนบเนื้อน้องหนึ่งนุชนี้นางเดียว         

                                              กล้วยไม้

แม้กล้วยไม้ไร้กลิ่นและสิ้นหนาม      แต่แสนงามยามยลช่างสดใส

สีม่วงสวยแข็งแรงทั้งกลีบใบ            สง่าได้เพราะล้ำค่าเวลาบาน

          กล้วยไม้ขาดกลิ่นแท้            ยังงาม

สวยเด่นทุกครายาม                        ยื่นให้

หลากพันธุ์ที่ลือนาม                        ไปทั่ว

บอกบ่งกล่าวขานไว้                        ว่าล้นราคา

          เรียกอีกนามหนึ่งเอื้อง          โสภี

ผุดผ่องดังสตรี                                เด่นแล้ว

เปรียบราวกับอิตถี                          แสนสง่า

คุณค่าอันเพริศแพร้ว                      เช่นเอื้องไม้งาม

    กระเทียมเถา

      กระเทียมเถาคอยเฝ้าดูเจ้าสวย    ก่อนจะม้วยขอภาพไว้ให้ได้เห็น

กาลิคไวน์ชื่อเน้นเช่นกลิ่นเป็น           สีม่วงเด่นกลีบอ่อนงามยามมองดู

ปีละครั้งในสวนของบ้านฉัน               ไม่กี่วันพลันร่วงจากพวงหรู 

จากสีขาวชมพูม่วงแล้วร่วงพรู            ให้ได้รู้อนิจจังอนัตตา

ลูกหอม

       ลูกหอม ของไทยแท้แต่กาลก่อน

โชยอ่อนอ่อนสดใสใบเตยกรุ่น

มีมะกรูด มะลิ พุด กลิ่นละมุน

โอ้..อบอุ่นดอกไม้ไทยหัตถการ

                                         พืชผักสวนครัว

      ต้นกะหล่ำตำลึงในสวนศรี             อีกผักชีสลัดสวยและต้นหอม

มะนาวผลิดอกดึงผึ้งมาตอม                 สีขาวน้อมก้านใบให้ชวนดู

ทั้งขิงข่าพริกตะไคร้ใช่ทั้งสิ้น              ทรัพย์บนดินปลูกไว้ได้เลิศหรู

ช่วยเก็บกินแบ่งขายได้เรียนรู้               กิจเฟื่องฟูของพวกหนูคู่พอเพียง

                                                กุหลาบ

       กุหลาบหนามสีสวยรวยกลิ่นหอม

ภมรตอมตามติดพิสมัย
ตลบฟุ้งกำจรกระจายไกล
ดั่งอรทัยงามเด่นเช่นมัทนา