คันใจจริง

          อยากร้องไห้ทุกวันปั้นปอสี่        อีกทั้งมีขำขันให้ได้หัว 

แต่อย่างนี้ทุกวันครูแสนกลัว               เพราะเจ้ามัวทำสิ่งใดไม่รู้เลย

วันนี้สอนเพื่อสรุปขึ้นเรื่องใหม่            โอ้ไม่ไหวต้องทำใจกล้าเปิดเผย

จะสอนเจ้าอย่างไรครูไม่เคย                พอครูเอ่ยเรื่องใดใดเจ้าไม่รู้

เกือบทั้งห้องผองเพื่อนทั้งสิบห้า          อีกดวงตาบ้องแบ๊วของหนูหนู

ทั้งควบกล้ำอักษรนำคลำงูงู                มีทั้งผู้ไม่รู้กลุ่มไตรยางค์

วิงเวียนเอ๋ยวิงเวียนเปลี่ยนการคิด        ตัวครูผิดกระบวนสอนไม่สว่าง

หุหุหุ!!! คันใจหนอขอปล่อยวาง          ค่อยค่อยสร้างเจ้าต่อไปเด็กไทยเอย

ความปรองดองสมานฉันท์ สร้างสรรค์ชาติ

                            ในวันนี้อยากเห็นคนมีรัก         ให้ดวงพักตร์เปี่ยมสุขทุกข์ห่างหาย

มีแต่ความร่มเย็นเป็นสุขกาย              ไม่แบ่งฝ่ายย้ายทิศผิดกระบวน

          สังคมไทยแท้ของเรามีความร่มเย็นเป็นสุขทุกคืนวันมาช้านาน  มีความอบอุ่น เอื้อเฟื้อเกื้อหนุนกันมา  จนอยู่ในสายเลือดของความเป็นไทย  คนไทยมีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะร่วมกันอย่างมีความสุข  และแล้ววันหนึ่งก็เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิด คือคนไทยเกิดการทะเลาะกันเอง ด้วยข้อคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน ต่างฝ่ายต่างมีเหตุผลของตนเอง ไม่ยอมรับซึ่งกันและกัน มีแต่ความเคืองขุ่น ด้วยคำพูดของแต่ละฝ่าย คนไทยจึงมีแต่ความทุกข์ และความหวาดระแวงว่าใครจะเป็นคนอยู่ข้างฝ่ายใด

          ปัญหาความแตกแยกในสังคมไทยนี้ ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของบ้านเมือง  ต่อความสงบสุขของประชาชน  และต่อความเชื่อมั่นของนานาประเทศ  ลึกๆ แล้วคนไทยทุกคนมีแต่ความระทมทุกข์

อยู่ในจิตใจ

                             ถ้าคนไทยไม่รักกันมันคงสิ้น          ผืนแผ่นดินถิ่นที่อยู่อาศัย

                    เคยร่มเย็นเป็นสุขทุกข์ห่างไกล                ต่อนี้ไปจะอยู่ได้อย่างไรกัน

          เราคนไทยทุกคน ต้องมีความปรองดอง คือประนีประนอม ยอมกันบ้าง  ยอมรับข้อคิดเห็นที่แตกต่างกันด้วยไมตรีจิต  มีความเคารพในความแตกต่างทางความคิด ความแตกต่างทางวัฒนธรรม เชื้อชาติ ศาสนา แล้วร่วมใจกันสร้างความสมานฉันท์ คือความพอใจร่วมกัน และมีความเห็นพ้องกัน  ถึงเวลาแล้วนะที่คนไทยทุกคน ต้องรักบ้านเมืองของเราเหนือข้อขัดแย้งใดใด 

          เราควรร่วมมือร่วมใจกันเสียสละเพื่อส่วนรวม และใช้หลักคุณธรรมในการคิด และการกระทำทุกๆ ด้าน ในการดำเนินชีวิตของเรา  คนเกิดมาแล้วก็จะต้องละจากโลกนี้ไปด้วยกันทั้งสิ้น ซึ่งไม่ทราบได้ว่าเมื่อใด สิ่งที่จะเป็นที่พึ่งได้ก็คือความดี ที่สะสมไว้ตั้งแต่ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น ถ้าทุกคนคิดแบบนี้ ต่างคนต่างก็จะเป็นคนดี  มีเมตตาต่อกัน เกื้อกูลซึ่งกันและกัน  ไม่ประทุษร้ายกันด้วยกาย ด้วยวาจา

ประเทศไทยของเราก็จะเป็นประเทศที่น่าอยู่ เพราะมีแต่คนดี  คิดดี พูดดี ทำดี  เราต้องร่วมกันพัฒนาสร้างสรรค์ชาติไทยของเราให้เจริญรุ่งเรือง เพื่อซ่อมแซมสังคม และก้าวเดินไปในสากลอย่างมีความสุขแบบวิถีไทย  ความปรองดองสมานฉันท์ สร้างสรรค์ชาติ 
                                                                                          ราวัลย์  ชูชาติวรรณกุล

เพลงมาร์ชโรงเรียนเทศบาล 6 ( วัดป่ารวก )

             โรงเรียนเทศบาล 6 วัดป่ารวก                    มุ่งคิดบวกสร้างสังคมสมศักดิ์ศรี

สีม่วงขาวพราวเด่นมากไมตรี                                  เราน้องพี่มีมารยาทอันงดงาม

             กิริยาวาจาดีเป็นที่หนึ่ง                            จิตสูงซึ้งเคารพครูคู่สยาม

ม่วงหนักแน่น เอื้อเฟื้อ ในทุกยาม                            ขาวแสนงามบริสุทธิ์สถาบัน

            พวกเราเก่งล้ำเลิศเชิดศักดิ์ศรี                      ทั้งดนตรีกีฬาสมานฉันท์

วิชาการคู่วินัยให้ชีวัน                                           สร้างสรรค์อนาคตอันก้าวไกล

            มากันเถิดน้องพี่สีม่วงขาว                          ร่วมสร้างชื่อพราวพร่างอย่างสดใส

เป็นพลังสร้างสังคมสมเป็นไทย                                ให้ยิ่งใหญ่คู่นครเขลางค์เมือง

            อยู่แห่งหนที่ไหนให้มีรัก                             แจ้งประจักษ์เทศบาล 6 แสนฟุ้งเฟื่อง

เราทุกคนลูก ท.6 จะรุ่งเรือง                                    แสนปราชญ์เปรื่องการศึกษาพาเจริญ

            ท. 6 ก้าวไกลไปข้างหน้า                            การศึกษาพัฒนาสู่จุดหมาย
ธงม่วงขาวพร่างพลิ้วแสนเพริศพราย                          ตราบชีพวายเราหวงแหนแดนนี้เอย 

                                                   Mamomcandy  แต่งเนื้อร้อง เมื่อ พ.ศ. 2553
                                                   ธราพงษ์  เกิดเวียงใหม่       ขับร้องและทำนอง

เพลงสำหรับครูกรรณิการ์

นึกถึงวันก่อนเก่า

          ที่พวกเรามีเสียงหัวเราะสรวลสัน

          ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน

          มีเรื่องขำขันนินทานักเรียน

                   ทุกทุกเช้าเรามายืนคุยกัน

                   แลกเปลี่ยนความคิดเรื่องราวก่อนเข้าทำงาน

                   พอถึงกลางวัน ก็พากันไปโรงอาหาร

                   เย็นกลับบ้านผ่านมาเนิ่นนาน

                             *กิจทุกอย่างร่วมกันสร้างสรรค์

                             ครูกรรณิการ์ร่วมกัน ครูป้าผู้ใจดี

                             มีน้ำใจอ่อนโยนช่วยเหลือทุกที

                             สอนเด็กให้มีคุณธรรมประจำในใจ

                   ดอกกรรณิการ์สีขาว หอมพร่างพราวยามรัตติกาล

                   ผู้ปิดทองหลังพระประธาน

                   ถึงวัยเกษียณพักผ่อนอยู่กับบ้าน

                   ทิ้งผู้ร่วมงานให้คิดถึงอยู่ร่ำไป

                             หวังเป็นดังเช่นวันวาน

                             เทศบาลหกจะก้าวข้ามผ่าน

                             วันเวลาที่ช่างงดงามเนิ่นนาน

                             เราเคยสุขใจร่วมกัน…กรรณิการ์...(ครูกรรณิการ์)

                                                                         Mamomcandy        เนื้อร้อง     

                                                             ปฏิญญา ตั้งตระกูล      ขับร้องและทำนอง

                                               

มุทิตาจิตแด่..คุณครูกรรณิการ์ สารสมบูรณ์

                            กรรณิการ์ดอกขาวบริสุทธิ์               บอบบางดุจน้ำค้างกลางแขไข

กลิ่นหอมหวนกลางคืนช่างชื่นใจ                    เปรียบดอกไม้ก็งามตามชื่อคน

หกสิบแล้วพี่การ์ผู้น่ารัก                                   ทั้งดวงพักตร์รอยยิ้มพริ้มทุกหน

ช่างใจดีมีน้ำใจช่วยเหลือคน                             มิเคยบ่น คือ ครูกรรณิการ์

ปูชนียบุคคลแห่งทอหก                                    มักหยิบยกให้คำสอนรุ่นน้องหนา

ผู้บุกเบิกสอนทอหกเริ่มต้นมา                          ร่วมพัฒนาโรงเรียนด้วยสุขใจ

บางครั้งเป็นผู้ปิดทองหลังพระ                         รับภาระทำงานหนักเบาไหว

ศิษย์ทุกคนผู้ร่วมงานต่างปลื้มใจ                      มีผู้ใหญ่คือครูป้าผู้ใจดี

จากวันนี้พี่การ์จะเกษียณ                                  อายุเปลี่ยนเพียงเลขจงสุขศรี

ทอหกเรายังระลึกถึงคุณพี่                                ต่อแต่นี้ขาดพี่การ์มาทำงาน

แต่อย่างไรทุกท่วงท่าวาจาเพราะ                      จะเสนาะในใจทุกสถาน

คนทอหกและคนเทศบาล                                ไม่ลืมกาลผ่านมาประทับใจ

ขอขอบคุณที่มีพี่กรรณิการ์                               ชุบชีวาชาวทอหกให้สดใส

ต่อแต่นี้พี่พักผ่อนสบายใจ                                 เราขอให้พี่พบสุขทุกคืนวัน

                                                                          ด้วยรักและผูกพัน… Mamomcandy
                                                                                         กันยายน 2557

“พระแม่แห่งแผ่นดิน ทรงสอนศิลป์เสริมศาสตร์”

                                        ภาพจาก http://www.oknation.net/blog/pakapoo/2009/08/12/entry-2

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ 

                อ้าองค์พระมาตุรนิรันดร์                    อุระมั่นพระเมตตา

        ยิ่งยืนพระชนมวสา                                  ธุระเอื้อผดุงคน

                ทรงสอนและส่งวิจิตศิลป์                    บ่มิสิ้นฤทัยดล

        เสริมศาสตร์และเอื้อนิกรโพ้น                       หิตผล ณ ผองไทย

                เพริศแพร้วพระอัจฉริยะล้ำ                 ธ แนะนำวิธีให้

        ปวงราษฎร์สิซึ้งพระหฤทัย                          คุรุกรรม ธ ทรงมี

                ช่วยเหลือประชาคุณุปการ                  บริบาลประเพณี

        เคียงคู่บรมคุรุบดี                                    สุภสิ่ง ลุ แผ่นดิน

                สอนศิลป์และเสริมศิลปศาสตร์             ถิระชาติมิรู้สิ้น

        เอกองค์อนงค์กิติบดินทร์                            สิริกิตติ์ ธ เกื้อกูล

                ขอเทพพิสิฐจตุรพร                          ภยร้อนมลายสูญ

        เปล่งรัศมิ์เกษมกิรติพูน                              นิรทุกข์นิรันดร์เทอญ

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

                                     ข้าพระพุทธเจ้า “Mamomcandy”

                                                                 ประพันธ์ไว้เมื่อ  ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

เศรษฐกิจพอเพียงของพระผู้ทรงเป็นครูของแผ่นดิน

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ 

 ภาพจาก http://www.oknation.net/blog/pradit/2012/05/09/entry-1

                        

                             อ้าองค์พระยิ่งนฤบดินทร์           สยมินทร์พระภูไท

                ปวงข้าประจักษ์ ณ หฤทัย                  มหชน ณ ชาวเรา

                        ช่วยเหลือประชานรก็ชื่น            ละสะอื้นจะบรรเทา

                หลักเศรษฐกิจวิริยะเอา                     ทนุราษฎร์ผดุงชน

                        พอเพียงพระทรงวจนะสอน        นะระกรประสบผล

                อยู่ดีมิอดวิริยะทน                           ก็จะพ้นพิภัยพาล

                        เป็นครูและรู้วิทยกล้า               ธ นำพาวิถีฐาน

                แนวทางกระจ่างพัฒนดาล                 นวทฤษฎีไกล

                        ทรงเปี่ยมมหัจฉริยเลิศ              ชนเทิดมิรู้คลาย

                เอกองค์บรมครุไผท                         คุณะธรรมคุณากร

                        ขอองค์พระพุทธปฏิมา              คณนาประธานพร

                ให้ทรงเกษมวรบวร                          นิรโรคะภัยเทอญ

 ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

               ข้าพระพุทธเจ้า “Mamomcandy”

                                                                 ประพันธ์ไว้เมื่อ  ๖ ตุลาคม ๒๕๕๔